Uncategorised

Sensin hayatının merkezi

Hayatta hep mutlu olmak ister insan, her attığı adımda, her uyandığında, her mevsim geçişinde, her yaş alışında. Oysa ki hayat kendiliğinden vermez mutluluğu, al bu senin, yaşa demez hiç. Her duygu için savaşmalı insan. Belki de bir canı okşamaktır bazen mutluluk, yada kimsesize el uzatmaktır, anasız yavruyu sahiplenmektir, illa ki doğurmak mı gerekir.İnsan olmak, hayatın tamamını deneyimlemeyi gerektirir. Deneyimlemeli ki aslında her duygu nasıl yaşanır iyi bilmeli.

Hep kızardım içten ‘anne olunca anlarsın’ cümlesini kuranlara. Ne var ki derdim. Ama öyle değilmiş, gerçekten deneyimlemediğin hiç bir duygu, hiç bir sıfat, seni o konuda bilge yapmazmış. Yine de hep düşünürüm, söylerim herkes kendi hayatının bilgesidir bence. Ben en azından öyleyim. Ve öyle olmayan herkese savaşım. Kimse, bir başkasının hayatında ki olayları onun içselliğiyle yaşayamaz, yorumlayamaz. Ne mutluluk, ne sevgi, ne sevgili, ne anne herkes kendi dünyasında anlamlandırır bu sıfatları, duyguları.
Bir anda bu sözler dökülüverdi, iç hesaplaşmalarımla.

Tüm hayat ve duygulara saygı duyulması umuduyla diyorum.
Sevgiler..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top